we zijn hier lieve Belkis hoe ik verliefd werd op je heilige huid bovenaards gevuld met schubben van diepzwart tot hard wit een vleugje fluweel je hebt je menselijk schild al achtergelaten getransformeerd tot een pasgeboren godin Abakuá Abakuá je wist al te veel je kende alle geheimen zelfs de stilte kon je aanwezigheid niet beschermen donkere ronde pupillen angstig gericht op een wit oppervlak ogen die nooit knipperen we liggen samen in de nacht je stille gezicht geeft het lot van je transformatie aan een gebaar van open hand en ik moet je laten gaan maar we zijn hier als je de toegang wordt ontzegd we zijn hier als je wordt onderdrukt we zijn hier als je wordt geliefd
Een ode aan Belkis Ayón, 2026.
ya estamos aquí dear Belkis how i fell in love with your sacred skin unearthly filled with scales from deep tonal black to harsh whiteness a touch of velvet you already left behind your human shield transformed into a newly born deity Abakuá Abakuá you already knew too much you knew all the secrets even the silence could not protect your presence dark black round pupils anxiously fixed on a white surface eyes that never blink we lie together in the night your silent face indicates the fate of your transition a gestural open hand and i have to let you go but ya estamos aquí if denied access ya estamos aquí if oppressed ya estamos aquí if loved we’re here forever
An ode to Belkis Ayón, 2026.